.
.
.
.
گه می خورد :یک قرن است که رفته ای
اشتراک در:
نظرات پيام (Atom)
ساق پای دوستان
گوردسته جمعی
الان چيزی شبيه به اينم
ASXSW.jpg)
- پريا
- یه دختر عادی هستم،نه اونقدر زیبا و جذاب که دل مردا برام غنج بره و نه اونقدر اساطیری که با آهنگ صدای من سمفونی ها متولد بشن.حاصل تلاقی اشتباه خدا و فریب سیب هستم.راه رو درست اومدم ولی آدرسم از همون اول غلط بود.یه آن از دست خدا لغزیدم و حالا اینجام
5 تا از دوستام گفتن كه:
سلام من عشق پریام و پریا عشق منه دوستدارم توسط شما لینک بشم چون فقط به عشق پریا جونم می نویسم خوشحال میشم بهم سر بزنید همون طور که من به تموم پری خانومای دنیا سر میزنم در ضمن عکس ۸ سالگیش هم رو وبلاگم هست اتفاقن ۴ اسفند تولد بود با پریا کلی گریه کردیم به خاطر بعضی از مسائل
www.azizami.blogfa.com
به پریا میگوید پری.قبلن هم گفته ام.انگار به صمد بگوید"مد"
اسمم را دوست دارم ولی خودم و انچه که هستم(فارغ از اسم)را بیشتر
بوی تولد تولد تولدت مبارک میاد:دی
صد البته من در حسن نظر شما شک ندارم پدرام عزیز.ولی از هر جنبه که فکر میکنم مناسبت شرافتمندانه ای بین بوی گهی که تقویم تناول میکند و بوی تولدت مبارک نمی بینم.اگر لطف کنی و من بعد کمی هم در همان چهار تا جمله ی آپ شده در بلاگ تفکرات رقیق کنی بدک نیست
تفکر کردم ای پریایی عزیز .ولی متاسفانه از تقویم خاته ما باز همان بوی تولد به دماغم خورد
پی نوشت: می خوای تقویمو از اشپزخانه ببرم یکجای دیگه دوباره بوش کنم؟؟!!!
ارسال يک نظر